ข้ามไปยังเนื้อหา
สารบัญ ตัวบท มาตรา ๑๕๕๕ ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

มาตรา ๑๕๕๕

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ใช้บังคับอยู่

มาตรา ๑๕๕๕

  • ในคดีฟ้องขอให้รับเด็กเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมาย
  • ให้สันนิษฐานไว้ก่อนว่าเด็กเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายของชายเมื่อปรากฏข้อเท็จจริงอย่างหนึ่งอย่างใดดังต่อไปนี้

(๑)

  • เมื่อมีการข่มขืนกระทำชำเรา ฉุดคร่า หรือหน่วงเหนี่ยวกักขังหญิงมารดาโดยมิชอบด้วยกฎหมายในระยะเวลาซึ่งหญิงนั้นอาจตั้งครรภ์ได้

(๒)

  • เมื่อมีการลักพาหญิงมารดาไปในทางชู้สาวหรือมีการล่อลวงร่วมประเวณีกับหญิงมารดาในระยะเวลาซึ่งหญิงนั้นอาจตั้งครรภ์ได้

(๓)

  • เมื่อมีเอกสารของบิดาแสดงว่าเด็กนั้นเป็นบุตรของตน

(๔)

  • เมื่อปรากฏในทะเบียนคนเกิดว่าเด็กเป็นบุตรโดยมีหลักฐานว่าบิดาเป็นผู้แจ้งการเกิดหรือรู้เห็นยินยอมในการแจ้งนั้น

(๕)

  • เมื่อบิดามารดาได้อยู่กินด้วยกันอย่างเปิดเผยในระยะเวลาซึ่งหญิงมารดาอาจตั้งครรภ์ได้

(๖)

  • เมื่อได้มีการร่วมประเวณีกับหญิงมารดาในระยะเวลาซึ่งหญิงนั้นอาจตั้งครรภ์ได้ และมีเหตุอันควรเชื่อได้ว่าเด็กนั้นมิได้เป็นบุตรของชายอื่น

(๗)

  • เมื่อมีพฤติการณ์ที่รู้กันทั่วไปตลอดมาว่าเป็นบุตร
  • พฤติการณ์ที่รู้กันทั่วไปตลอดมาว่าเป็นบุตรนั้น
  • ให้พิจารณาข้อเท็จจริงที่แสดงความเกี่ยวข้องฉันบิดากับบุตรซึ่งปรากฏในระหว่างตัวเด็กกับครอบครัวที่เด็กอ้างว่าตนสังกัดอยู่
  • เช่น
  • บิดาให้การศึกษา
  • ให้ความอุปการะเลี้ยงดูหรือยอมให้เด็กนั้นใช้ชื่อสกุลของตนหรือโดยเหตุประการอื่น
  • ในกรณีใดกรณีหนึ่งดังกล่าวข้างต้น
  • ถ้าปรากฏว่าชายไม่อาจเป็นบิดาของเด็กนั้นได้
  • ให้ยกฟ้องเสีย
กำลังฟัง · ป.พ.พ.
มาตรา ๑๕๕๕ ๑๐ วรรค · ราว ๓ นาที
1×
1 รอบ