มาตรา ๑๕๗๔

มาตรา ๑๕๗๔

• นิติกรรมใดอันเกี่ยวกับทรัพย์สินของผู้เยาว์ดังต่อไปนี้
• ผู้ใช้อำนาจปกครองจะกระทำมิได้
• เว้นแต่ศาลจะอนุญาต

(๑)

• ขาย แลกเปลี่ยน
• ขายฝาก
• ให้เช่าซื้อ
• จำนอง
• ปลดจำนอง
• หรือโอนสิทธิจำนอง
• ซึ่งอสังหาริมทรัพย์หรือสังหาริมทรัพย์ที่อาจจำนองได้

(๒)

• กระทำให้สุดสิ้นลงทั้งหมดหรือบางส่วน
• ซึ่งทรัพยสิทธิของผู้เยาว์อันเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์

(๓)

• ก่อตั้งภาระจำยอม
• สิทธิอาศัย
• สิทธิเหนือพื้นดิน
• สิทธิเก็บกิน
• ภาระติดพันในอสังหาริมทรัพย์
• หรือทรัพยสิทธิอื่นใดในอสังหาริมทรัพย์

(๔)

• จำหน่ายไปทั้งหมดหรือบางส่วนซึ่งสิทธิเรียกร้องที่จะให้ได้มาซึ่งทรัพยสิทธิในอสังหาริมทรัพย์
• หรือสังหาริมทรัพย์ที่อาจจำนองได้
• หรือสิทธิเรียกร้องที่จะให้ทรัพย์สินเช่นว่านั้นของผู้เยาว์ปลอดจากทรัพยสิทธิที่มีอยู่เหนือทรัพย์สินนั้น

(๕)

• ให้เช่าอสังหาริมทรัพย์เกินสามปี

(๖)

• ก่อข้อผูกพันใด ๆ ที่มุ่งให้เกิดผลตาม (๑) (๒) หรือ (๓)

(๗)

• ให้กู้ยืมเงิน

(๘)

• ให้โดยเสน่หา
• เว้นแต่จะเอาเงินได้ของผู้เยาว์ให้แทนผู้เยาว์เพื่อการกุศลสาธารณะ
  • เพื่อการสังคม
  • หรือตามหน้าที่ธรรมจรรยา
• ทั้งนี้ พอสมควรแก่ฐานานุรูปของผู้เยาว์

(๙)

• รับการให้โดยเสน่หาที่มีเงื่อนไขหรือค่าภาระติดพัน
• หรือไม่รับการให้โดยเสน่หา

(๑๐)

• ประกันโดยประการใด ๆ อันอาจมีผลให้ผู้เยาว์ต้องถูกบังคับชำระหนี้หรือทำนิติกรรมอื่นที่มีผลให้ผู้เยาว์ต้องรับเป็นผู้รับชำระหนี้ของบุคคลอื่นหรือแทนบุคคลอื่น

(๑๑)

• นำทรัพย์สินไปแสวงหาผลประโยชน์นอกจากในกรณีที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๑๕๙๘/๔ (๑) (๒) หรือ (๓)

(๑๒)

• ประนีประนอมยอมความ

(๑๓)

• มอบข้อพิพาทให้อนุญาโตตุลาการวินิจฉัย