ข้ามไปยังเนื้อหา
สารบัญ ตัวบท มาตรา ๑๕๙๘/๓๓ ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

มาตรา ๑๕๙๘/๓๓

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ใช้บังคับอยู่

มาตรา ๑๕๙๘/๓๓

  • คดีฟ้องเลิกการรับบุตรบุญธรรมนั้นเมื่อ

(๑)

  • ฝ่ายหนึ่งทำการชั่วร้ายไม่ว่าจะเป็นความผิดอาญาหรือไม่
  • เป็นเหตุให้อีกฝ่ายหนึ่งอับอายขายหน้าอย่างร้ายแรง
  • หรือถูกเกลียดชัง
  • หรือได้รับความเสียหายหรือเดือดร้อนเกินควร
  • อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องเลิกได้

(๒)

  • ฝ่ายหนึ่งหมิ่นประมาทหรือเหยียดหยามอีกฝ่ายหนึ่งหรือบุพการีของอีกฝ่ายหนึ่งอันเป็นการร้ายแรง
  • อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องเลิกได้
  • ถ้าบุตรบุญธรรมกระทำการดังกล่าวต่อคู่สมรสของผู้รับบุตรบุญธรรม
  • ให้ผู้รับบุตรบุญธรรมฟ้องเลิกได้

(๓)

  • ฝ่ายหนึ่งกระทำการประทุษร้ายอีกฝ่ายหนึ่งหรือบุพการีหรือคู่สมรสของอีกฝ่ายหนึ่งเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจอย่างร้ายแรงและการกระทำนั้นเป็นความผิดที่มีโทษอาญา
  • อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องเลิกได้

(๔)

  • ฝ่ายหนึ่งไม่อุปการะเลี้ยงดูอีกฝ่ายหนึ่ง
  • อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องเลิกได้

(๕)

  • ฝ่ายหนึ่งจงใจละทิ้งอีกฝ่ายหนึ่งไปเกินหนึ่งปี
  • อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องเลิกได้

(๖)

  • ฝ่ายหนึ่งต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกเกินสามปี
  • เว้นแต่ความผิดที่กระทำโดยประมาท
  • อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องเลิกได้

(๗)

  • ผู้รับบุตรบุญธรรมทำผิดหน้าที่บิดามารดา
  • และการกระทำนั้นเป็นการละเมิดหรือไม่ปฏิบัติตามมาตรา ๑๕๖๔ มาตรา ๑๕๗๑ มาตรา ๑๕๗๓ มาตรา ๑๕๗๔
  • หรือมาตรา ๑๕๗๕ เป็นเหตุให้เกิดหรืออาจเกิดความเสียหายอย่างร้ายแรงต่อบุตรบุญธรรม
  • บุตรบุญธรรมฟ้องเลิกได้

(๘)

  • ผู้รับบุตรบุญธรรมผู้ใดถูกถอนอำนาจปกครองบางส่วนหรือทั้งหมด
  • และเหตุที่ถูกถอนอำนาจปกครองนั้นมีพฤติการณ์แสดงให้เห็นว่า
  • ผู้นั้นไม่สมควรเป็นผู้รับบุตรบุญธรรมต่อไป
  • บุตรบุญธรรมฟ้องเลิกได้

(๙)

  • (ยกเลิก)
กำลังฟัง · ป.พ.พ.
มาตรา ๑๕๙๘/๓๓ ๑๐ วรรค · ราว ๔ นาที
1×
1 รอบ