ข้ามไปยังเนื้อหา
สารบัญ ตัวบท มาตรา ๑๖๐๖ ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

มาตรา ๑๖๐๖

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ใช้บังคับอยู่

มาตรา ๑๖๐๖

  • บุคคลดังต่อไปนี้ต้องถูกกำจัดมิให้รับมรดกฐานเป็นผู้ไม่สมควร คือ

(๑)

  • ผู้ที่ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้เจตนากระทำ
  • หรือพยายามกระทำให้เจ้ามรดกหรือผู้มีสิทธิได้รับมรดกก่อนตนถึงแก่ความตายโดยมิชอบด้วยกฎหมาย

(๒)

  • ผู้ที่ได้ฟ้องเจ้ามรดกหาว่าทำความผิดโทษประหารชีวิตและตนเองกลับต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่า
  • มีความผิดฐานฟ้องเท็จหรือทำพยานเท็จ

(๓)

  • ผู้ที่รู้แล้วว่า
  • เจ้ามรดกถูกฆ่าโดยเจตนา
  • แต่มิได้นำข้อความนั้นขึ้นร้องเรียนเพื่อเป็นทางที่จะเอาตัวผู้กระทำผิดมาลงโทษ
  • แต่ข้อนี้มิให้ใช้บังคับถ้าบุคคลนั้นมีอายุยังไม่ครบสิบหกปีบริบูรณ์
  • หรือเป็นคนวิกลจริตไม่สามารถรู้ผิดชอบ
  • หรือถ้าผู้ที่ฆ่านั้นเป็นคู่สมรสหรือผู้บุพการีหรือผู้สืบสันดานของตนโดยตรง

(๔)

  • ผู้ที่ฉ้อฉลหรือข่มขู่ให้เจ้ามรดกทำ
  • หรือเพิกถอนหรือเปลี่ยนแปลงพินัยกรรมแต่บางส่วนหรือทั้งหมดซึ่งเกี่ยวกับทรัพย์มรดก
  • หรือไม่ให้กระทำการดังกล่าวนั้น

(๕)

  • ผู้ที่ปลอม
  • ทำลาย
  • หรือปิดบังพินัยกรรมแต่บางส่วนหรือทั้งหมด
  • เจ้ามรดกอาจถอนข้อกำจัดฐานเป็นผู้ไม่สมควรเสียก็ได้โดยให้อภัยไว้เป็นลายลักษณ์อักษร
กำลังฟัง · ป.พ.พ.
มาตรา ๑๖๐๖ ๗ วรรค · ราว ๓ นาที
1×
1 รอบ