มาตรา ๒๓๑

มาตรา ๒๓๑

• ถ้าทรัพย์สินที่จำนอง จำนำ หรืออยู่ในบังคับบุริมสิทธิประการอื่นนั้น
• เป็นทรัพย์อันได้เอาประกันภัยไว้ไซร้
• ท่านว่าสิทธิจำนอง จำนำ หรือบุริมสิทธิอย่างอื่นนั้นย่อมครอบไปถึงสิทธิที่จะเรียกร้องเอาแก่ผู้รับประกันภัยด้วย

• ในกรณีที่เป็นอสังหาริมทรัพย์
• ถ้าผู้รับประกันภัยได้รู้
  • หรือควรจะได้รู้ว่ามีจำนอง
  • หรือบุริมสิทธิอย่างอื่นไซร้
• ท่านยังมิให้ผู้รับประกันภัยใช้เงินให้แก่ผู้เอาประกันภัย
• จนกว่าจะได้บอกกล่าวเจตนาเช่นนั้นไปยังผู้รับจำนอง
• หรือเจ้าหนี้มีบุริมสิทธิคนอื่นแล้ว
• และมิได้รับคำคัดค้านการที่จะใช้เงินนั้นมาภายในเดือนหนึ่งนับแต่วันบอกกล่าว
• แต่สิทธิอย่างใด ๆ ที่ได้ไปจดทะเบียน
• ณ หอทะเบียนที่ดินนั้น
• ท่านให้ถือว่าเป็นอันรู้ถึงผู้รับประกันภัย
• วิธีเดียวกันนี้ท่านให้ใช้ตลอดถึงการจำนองสังหาริมทรัพย์ที่กฎหมายอนุญาตให้ทำได้นั้นด้วย

• ในกรณีที่เป็นสังหาริมทรัพย์
• ผู้รับประกันภัยจะใช้เงินให้แก่ผู้เอาประกันภัยโดยตรงก็ได้
• เว้นแต่ตนจะได้รู้หรือควรจะได้รู้ว่าทรัพย์นั้นตกอยู่ในบังคับจำนำ
  • หรือบุริมสิทธิอย่างอื่น

• ผู้รับประกันภัยไม่ต้องรับผิดต่อเจ้าหนี้
• ถ้าทรัพย์สินอันได้เอาประกันภัยไว้นั้นได้คืนมา
  • หรือได้จัดของแทนให้

• วิธีเดียวกันนี้ท่านให้อนุโลมใช้บังคับแก่กรณีบังคับซื้อกับทั้งกรณีที่ต้องใช้ค่าเสียหายอันควรจะได้แก่เจ้าของทรัพย์สิน
• เพราะเหตุทรัพย์สินทำลายหรือบุบสลายนั้นด้วย