มาตรา ๙๕๙

มาตรา ๙๕๙

• ผู้ทรงตั๋วแลกเงินจะใช้สิทธิไล่เบี้ยเอาแก่บรรดาผู้สลักหลัง
• ผู้สั่งจ่าย
• และบุคคลอื่น ๆ ซึ่งต้องรับผิดตามตั๋วเงินนั้นก็ได้ คือ

• ก) ไล่เบี้ยได้เมื่อตั๋วเงินถึงกำหนดในกรณีไม่ใช้เงิน

• ข) ไล่เบี้ยได้แม้ทั้งตั๋วเงินยังไม่ถึงกำหนดในกรณีดังจะกล่าวต่อไปนี้ คือ

(๑)

• ถ้าเขาบอกปัดไม่รับรองตั๋วเงิน

(๒)

• ถ้าผู้จ่ายหากจะได้รับรองหรือไม่ก็ตาม
  • ตกเป็นคนล้มละลาย
  • หรือได้งดเว้นการใช้หนี้
  • แม้การงดเว้นใช้หนี้นั้น
  • จะมิได้มีคำพิพากษาเป็นหลักฐานก็ตาม
• หรือถ้าผู้จ่ายถูกยึดทรัพย์และการยึดทรัพย์นั้นไร้ผล

(๓)

• ถ้าผู้สั่งจ่ายตั๋วเงินชนิดไม่จำเป็นต้องให้ผู้ใดรับรองนั้นตกเป็นคนล้มละลาย