มาตรา ๑๐๘/๑

มาตรา ๑๐๘/๑

• การสั่งไม่ให้ปล่อยชั่วคราว
• จะกระทำได้ต่อเมื่อมีเหตุอันควรเชื่อเหตุใดเหตุหนึ่งดังต่อไปนี้

(๑)

• ผู้ต้องหาหรือจำเลยจะหลบหนี

(๒)

• ผู้ต้องหาหรือจำเลยจะไปยุ่งเหยิงกับพยานหลักฐาน

(๓)

• ผู้ต้องหาหรือจำเลยจะไปก่อเหตุอันตรายประการอื่น

(๔)

• ผู้ร้องขอประกันหรือหลักประกันไม่น่าเชื่อถือ

(๕)

• การปล่อยชั่วคราวจะเป็นอุปสรรคหรือก่อให้เกิดความเสียหายต่อการสอบสวนของเจ้าพนักงานหรือการดำเนินคดีในศาล

• คำสั่งไม่ให้ปล่อยชั่วคราวต้องแสดงเหตุผล
• และต้องแจ้งเหตุดังกล่าวให้ผู้ต้องหาหรือจำเลยและผู้ยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวทราบเป็นหนังสือโดยเร็ว