ข้ามไปยังเนื้อหา
สารบัญ ตัวบท มาตรา ๑๓๑/๑ ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา

มาตรา ๑๓๑/๑

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ใช้บังคับอยู่

มาตรา ๑๓๑/๑

  • ในกรณีที่จำเป็นต้องใช้พยานหลักฐานทางวิทยาศาสตร์
  • เพื่อพิสูจน์ข้อเท็จจริงตามมาตรา ๑๓๑
  • ให้พนักงานสอบสวนมีอำนาจให้ทำการตรวจพิสูจน์บุคคล วัตถุ หรือเอกสารใด ๆ โดยวิธีการทางวิทยาศาสตร์ได้
  • ในกรณีความผิดอาญาที่มีอัตราโทษจำคุกอย่างสูงเกินสามปี
  • หากการตรวจพิสูจน์ตามวรรคหนึ่งจำเป็นต้องตรวจเก็บตัวอย่างเลือด
  • เนื้อเยื่อ
  • ผิวหนัง
  • เส้นผมหรือขน
  • น้ำลาย
  • ปัสสาวะ
  • อุจจาระ
  • สารคัดหลั่ง
  • สารพันธุกรรมหรือส่วนประกอบของร่างกายจากผู้ต้องหา
  • ผู้เสียหายหรือบุคคลที่เกี่ยวข้องให้พนักงานสอบสวนผู้รับผิดชอบมีอำนาจให้แพทย์หรือผู้เชี่ยวชาญดำเนินการตรวจดังกล่าวได้
  • แต่ต้องกระทำเพียงเท่าที่จำเป็นและสมควรโดยใช้วิธีการที่ก่อให้เกิดความเจ็บปวดน้อยที่สุดเท่าที่จะกระทำได้ทั้งจะต้องไม่เป็นอันตรายต่อร่างกายหรืออนามัยของบุคคลนั้น
  • และผู้ต้องหา
  • ผู้เสียหาย
  • หรือบุคคลที่เกี่ยวข้องต้องให้ความยินยอม
  • หากผู้ต้องหาหรือผู้เสียหายไม่ยินยอมโดยไม่มีเหตุอันสมควรหรือผู้ต้องหาหรือผู้เสียหายกระทำการป้องปัดขัดขวางมิให้บุคคลที่เกี่ยวข้องให้ความยินยอมโดยไม่มีเหตุอันสมควรให้สันนิษฐานไว้เบื้องต้นว่าข้อเท็จจริงเป็นไปตามผลการตรวจพิสูจน์ที่หากได้ตรวจพิสูจน์แล้วจะเป็นผลเสียต่อผู้ต้องหาหรือผู้เสียหายนั้นแล้วแต่กรณี
  • ค่าใช้จ่ายในการตรวจพิสูจน์ตามมาตรานี้
  • ให้สั่งจ่ายจากงบประมาณตามระเบียบที่สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
  • กระทรวงมหาดไทย
  • กระทรวงยุติธรรม
  • หรือสำนักงานอัยการสูงสุด แล้วแต่กรณี
  • กำหนดโดยได้รับความเห็นชอบจากกระทรวงการคลัง
กำลังฟัง · ป.วิ.อ.
มาตรา ๑๓๑/๑ ๓ วรรค · ราว ๔ นาที
1×
1 รอบ