ข้ามไปยังเนื้อหา
สารบัญ ตัวบท มาตรา ๑๓๔ ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา

มาตรา ๑๓๔

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ใช้บังคับอยู่

มาตรา ๑๓๔

  • เมื่อผู้ต้องหาถูกเรียก
    • หรือส่งตัวมา
    • หรือเข้าหาพนักงานสอบสวนเอง
    • หรือปรากฏว่าผู้ใดซึ่งมาอยู่ต่อหน้าพนักงานสอบสวนเป็นผู้ต้องหา
  • ให้ถามชื่อตัว
  • ชื่อรอง
  • ชื่อสกุล
  • สัญชาติ
  • บิดามารดา
  • อายุ
  • อาชีพ
  • ที่อยู่
  • ที่เกิด
  • และแจ้งให้ทราบถึงข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการกระทำที่กล่าวหาว่าผู้ต้องหาได้กระทำผิด
  • แล้วจึงแจ้งข้อหาให้ทราบ
  • การแจ้งข้อหาตามวรรคหนึ่ง
  • จะต้องมีหลักฐานตามสมควรว่าผู้นั้นน่าจะได้กระทำผิดตามข้อหานั้น
  • ผู้ต้องหามีสิทธิได้รับการสอบสวนด้วยความรวดเร็ว
  • ต่อเนื่อง
  • และเป็นธรรม
  • พนักงานสอบสวนต้องให้โอกาสผู้ต้องหาที่จะแก้ข้อหาและที่จะแสดงข้อเท็จจริงอันเป็นประโยชน์แก่ตนได้
  • เมื่อได้มีการแจ้งข้อกล่าวหาแล้ว
  • ถ้าผู้ต้องหาไม่ใช่ผู้ถูกจับและยังไม่ได้มีการออกหมายจับแต่พนักงานสอบสวนเห็นว่ามีเหตุที่จะออกหมายขังผู้นั้นได้ตามมาตรา ๗๑ พนักงานสอบสวนมีอำนาจสั่งให้ผู้ต้องหาไปศาลเพื่อขอออกหมายขังโดยทันที
  • แต่ถ้าขณะนั้นเป็นเวลาที่ศาลปิดหรือใกล้จะปิดทำการ
  • ให้พนักงานสอบสวนสั่งให้ผู้ต้องหาไปศาลในโอกาสแรกที่ศาลเปิดทำการ
  • กรณีเช่นว่านี้ให้นำมาตรา ๘๗ มาใช้บังคับแก่การพิจารณาออกหมายขังโดยอนุโลม
  • หากผู้ต้องหาไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของพนักงานสอบสวนดังกล่าว
  • ให้พนักงานสอบสวนมีอำนาจจับผู้ต้องหานั้นได้
  • โดยถือว่าเป็นกรณีจำเป็นเร่งด่วนที่จะจับผู้ต้องหาได้โดยไม่มีหมายจับ
  • และมีอำนาจปล่อยชั่วคราวหรือควบคุมตัวผู้ต้องหานั้นไว้
กำลังฟัง · ป.วิ.อ.
มาตรา ๑๓๔ ๕ วรรค · ราว ๓ นาที
1×
1 รอบ