มาตรา ๑๗๒ ทวิ

มาตรา ๑๗๒ ทวิ

• ภายหลังที่ศาลได้ดำเนินการตามมาตรา ๑๗๒ วรรค ๒ แล้ว
• เมื่อศาลเห็นเป็นการสมควร
• เพื่อให้การดำเนินการพิจารณาเป็นไปโดยไม่ชักช้า
• ศาลมีอำนาจพิจารณาและสืบพยานลับหลังจำเลยได้ในกรณีดังต่อไปนี้

(๑)

• ในคดีมีอัตราโทษจำคุกอย่างสูงไม่เกินสิบปี
• จะมีโทษปรับด้วยหรือไม่ก็ตาม
• หรือในคดีมีโทษปรับสถานเดียว
• เมื่อจำเลยมีทนายและจำเลยได้รับอนุญาตจากศาลที่จะไม่มาฟังการพิจารณาและการสืบพยาน

(๒)

• ในคดีที่มีจำเลยหลายคน
• ถ้าศาลพอใจตามคำแถลงของโจทก์ว่าการพิจารณาและการสืบพยานตามที่โจทก์ขอให้กระทำไม่เกี่ยวแก่จำเลยคนใด
• ศาลจะพิจารณาและสืบพยานลับหลังจำเลยคนนั้นก็ได้

(๓)

• ในคดีที่มีจำเลยหลายคน
• ถ้าศาลเห็นสมควรจะพิจารณาและสืบพยานจำเลยคนหนึ่ง ๆ ลับหลังจำเลยคนอื่นก็ได้

(๔)

• จำเลยไม่อาจมาฟังการพิจารณาและสืบพยานได้เนื่องจากความเจ็บป่วยหรือมีเหตุจำเป็นอย่างอื่นอันมิอาจก้าวล่วงได้
• เมื่อจำเลยมีทนายความและจำเลยได้รับอนุญาตจากศาลที่จะไม่มาฟังการพิจารณาและสืบพยาน

(๕)

• ในระหว่างการพิจารณาและสืบพยาน
  • ศาลมีคำสั่งให้จำเลยออกจากห้องพิจารณาเพราะเหตุขัดขวางการพิจารณา
  • หรือจำเลยออกจากห้องพิจารณาโดยไม่ได้รับอนุญาตจากศาล

• ในคดีที่ศาลพิจารณาและสืบพยานตาม (๒) หรือ (๓)
• ลับหลังจำเลยคนใด
• ไม่ว่ากรณีจะเป็นประการใด
• ห้ามมิให้ศาลรับฟังการพิจารณา และการสืบพยาน
• ที่กระทำลับหลังนั้นเป็นผลเสียหายแก่จำเลยคนนั้น