ข้ามไปยังเนื้อหา
สารบัญ ตัวบท มาตรา ๒๓๐ ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา

มาตรา ๒๓๐

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ใช้บังคับอยู่

มาตรา ๒๓๐

  • เมื่อคู่ความที่เกี่ยวข้องร้องขอหรือเมื่อศาลเห็นเป็นการสมควร
  • ศาลอาจเดินเผชิญสืบพยานหลักฐาน
  • หรือเมื่อมีเหตุจำเป็นไม่สามารถนำพยานหลักฐานมาสืบที่ศาลนั้น และการสืบพยานหลักฐานโดยวิธีอื่นไม่สามารถกระทำได้
  • ศาลมีอำนาจส่งประเด็นให้ศาลอื่นสืบพยานหลักฐานแทนให้ศาลที่รับประเด็นมีอำนาจและหน้าที่ดังศาลเดิม
  • รวมทั้งมีอำนาจส่งประเด็นต่อไปยังศาลอื่นได้
  • ภายใต้บังคับมาตรา ๑๗๒ และมาตรา ๑๗๒ ทวิ
  • ให้ส่งสำนวนหรือสำเนาฟ้อง
  • สำเนาคำให้การและเอกสารหรือของกลางเท่าที่จำเป็นให้แก่ศาลที่รับประเด็นเพื่อสืบพยานหลักฐาน
  • หากจำเลยต้องขังอยู่ในระหว่างพิจารณาให้ผู้คุมขังส่งตัวจำเลยไปยังศาลที่รับประเด็น
  • แต่ถ้าจำเลยในกรณีตามมาตรา ๑๗๒ ทวิ
  • ไม่ติดใจไปฟังการพิจารณาจะยื่นคำถามพยานหรือคำแถลงขอให้ตรวจพยานหลักฐานก็ได้
  • ให้ศาลสืบพยานหลักฐานไปตามนั้น
  • เมื่อสืบพยานหลักฐานตามที่ได้รับมอบหมายเสร็จสิ้นแล้ว
  • ให้ส่งถ้อยคำสำนวนพร้อมทั้งเอกสารหรือของกลางคืนศาลเดิม
กำลังฟัง · ป.วิ.อ.
มาตรา ๒๓๐ ๓ วรรค · ราว ๒ นาที
1×
1 รอบ