ข้ามไปยังเนื้อหา
สารบัญ ตัวบท มาตรา ๒๔๔/๑ ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา

มาตรา ๒๔๔/๑

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ใช้บังคับอยู่

มาตรา ๒๔๔/๑

  • ในกรณีความผิดอาญาที่มีอัตราโทษจำคุก
  • หากมีความจำเป็นต้องใช้พยานหลักฐานทางวิทยาศาสตร์เพื่อพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดที่เป็นประเด็นสำคัญแห่งคดี
  • ให้ศาลมีอำนาจสั่งให้ทำการตรวจพิสูจน์บุคคล วัตถุ หรือเอกสารใด
  • โดยวิธีการทางวิทยาศาสตร์ได้
  • ในกรณีที่การตรวจพิสูจน์ตามวรรคหนึ่ง
  • จำเป็นต้องตรวจเก็บตัวอย่างเลือด
  • เนื้อเยื่อ
  • ผิวหนังเส้นผมหรือขน
  • น้ำลาย
  • ปัสสาวะ
  • อุจจาระ
  • สารคัดหลั่ง
  • สารพันธุกรรมหรือส่วนประกอบของร่างกายจากคู่ความหรือบุคคลใด
  • ให้ศาลมีอำนาจสั่งให้แพทย์หรือผู้เชี่ยวชาญดำเนินการตรวจดังกล่าวได้
  • แต่ต้องกระทำเพียงเท่าที่จำเป็นและสมควรโดยใช้วิธีการที่ก่อให้เกิดความเจ็บปวดน้อยที่สุดเท่าที่จะกระทำได้ทั้งจะต้องไม่เป็นอันตรายต่อร่างกายหรืออนามัยของบุคคลนั้น
  • และคู่ความหรือบุคคลที่เกี่ยวข้องต้องให้ความยินยอม
  • หากคู่ความฝ่ายใดไม่ยินยอมหรือกระทำการป้องปัดขัดขวางมิให้บุคคลที่เกี่ยวข้องให้ความยินยอมโดยไม่มีเหตุอันสมควร
  • ให้สันนิษฐานไว้เบื้องต้นว่าข้อเท็จจริงเป็นไปตามที่คู่ความฝ่ายตรงข้ามกล่าวอ้าง
  • ในกรณีที่พยานหลักฐานทางวิทยาศาสตร์สามารถพิสูจน์ให้เห็นถึงข้อเท็จจริงที่อาจทำให้ศาลวินิจฉัยชี้ขาดคดีได้โดยไม่ต้องสืบพยานหลักฐานอื่นอีก
    • หรือมีเหตุอันควรเชื่อว่าหากมีการเนิ่นช้ากว่าจะนำพยานหลักฐานทางวิทยาศาสตร์อันสำคัญมาสืบในภายหน้าพยานหลักฐานนั้นจะสูญเสียไปหรือยากแก่การตรวจพิสูจน์
  • เมื่อคู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งร้องขอหรือเมื่อศาลเห็นสมควร
  • ศาลอาจสั่งให้ทำการตรวจพิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์ตามความในวรรคหนึ่งและวรรคสองได้ทันทีโดยไม่จำต้องรอให้ถึงกำหนดวันสืบพยานตามปกติ
  • ทั้งนี้ ให้นำบทบัญญัติในมาตรา ๒๓๗ ทวิ
  • มาใช้บังคับโดยอนุโลม
  • ค่าใช้จ่ายในการตรวจพิสูจน์ตามมาตรานี้ให้สั่งจ่ายจากงบประมาณตามระเบียบที่คณะกรรมการบริหารศาลยุติธรรมกำหนดโดยความเห็นชอบจากกระทรวงการคลัง
กำลังฟัง · ป.วิ.อ.
มาตรา ๒๔๔/๑ ๔ วรรค · ราว ๔ นาที
1×
1 รอบ