มาตรา ๔๑

มาตรา ๔๑

• ผู้ใดเคยถูกศาลพิพากษาให้กักกันมาแล้วหรือเคยถูกศาลพิพากษาให้ลงโทษจำคุกไม่ต่ำกว่าหกเดือนมาแล้วไม่น้อยกว่าสองครั้งในความผิดดังต่อไปนี้ คือ

(๑)

• ความผิดเกี่ยวกับความสงบสุขของประชาชน
• ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๐๙ ถึงมาตรา ๒๑๖

(๒)

• ความผิดเกี่ยวกับการก่อให้เกิดภยันตรายต่อประชาชน
• ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๑๗ ถึงมาตรา ๒๒๔

(๓)

• ความผิดเกี่ยวกับเงินตรา
• ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๔๐ ถึงมาตรา ๒๔๖

(๔)

• ความผิดเกี่ยวกับเพศ
• ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๗๖ ถึงมาตรา ๒๘๖

(๕)

• ความผิดต่อชีวิต
• ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๘๘ ถึงมาตรา ๒๙๐ มาตรา ๒๙๒ ถึงมาตรา ๒๙๔

(๖)

• ความผิดต่อร่างกาย
• ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๙๕ ถึงมาตรา ๒๙๙

(๗)

• ความผิดต่อเสรีภาพ
• ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๓๐๙ ถึงมาตรา ๓๒๐

(๘)

• ความผิดเกี่ยวกับทรัพย์
• ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๓๓๔ ถึงมาตรา ๓๔๐ มาตรา ๓๕๔
• และมาตรา ๓๕๗

• และภายในเวลาสิบปี
• นับแต่วันที่ผู้นั้นได้พ้นจากการกักกัน
• หรือพ้นโทษแล้วแต่กรณี
• ผู้นั้นได้กระทำความผิดอย่างหนึ่งอย่างใดในบรรดาที่ระบุไว้นั้นอีกจนศาลพิพากษาลงโทษจำคุกไม่ต่ำกว่าหกเดือนสำหรับการกระทำความผิดนั้น
• ศาลอาจถือว่า
• ผู้นั้นเป็นผู้กระทำความผิดติดนิสัย
• และจะพิพากษาให้กักกันมีกำหนดเวลาไม่น้อยกว่าสามปีและไม่เกินสิบปีก็ได้

• ความผิดซึ่งผู้กระทำได้กระทำในขณะที่มีอายุต่ำกว่าสิบแปดปีนั้น
• มิให้ถือเป็นความผิดที่จะนำมาพิจารณากักกันตามมาตรานี้